Starożytne miasto o liczącej 3000 lat historii już w piątek będzie gościć Igrzyska Olimpijskie.
Pekin, w którym w ten piątek rozpoczną się Igrzyska Olimpijskie jest drugim co do wielkości (po Szanghaju) miastem Chin i stolicą tego państwa. Jego historia jest bardzo długa. Powstał bowiem około 1000 roku p. n. e, jako siedziba władz Yan, jednego ze starożytnych, chińskich państw. Mimo wielowiekowej tradycji na początku naszej ery miasto znacząco podupadło. Odzyskało swoje znaczenie dopiero w XII wieku, gdy Chiny zostały najechane przez Mongołów. Pekin znalazł się wówczas w obszarze zagarniętym przez koczowniczych najeźdźców. Mimo, że cały kraj cierpiał pod ich jarzmem, miasto paradoksalnie zyskało. Wnuk Czyngis-chana, Kubilaj odbudował zrujnowaną metropolie i uczynił z niego stolicę swego imperium, nazywając ją Dadu co znaczy Wielka Stolica. Kolejna ważna zmiana nastąpiła w 1403 roku, gdy władzę objęła dynastia Ming. Wówczas to miasto po raz pierwszy nazwano współczesną nazwą. Oznacza ona Północną Stolicę. W tym okresie bowiem Chiny posiadały dwa ośrodki władzy. Główną siedzibą cesarza był Nankin, podczas, gdy Pekin pełnił rolę pomocniczą.
Jak łatwo zgadnąć miasto o historii dłuższej, niż Rzym musi przyćmiewać go także pod względem liczby zabytków. W prawdzie dziś oczy świata skierowane są na nowiutkie stadiony jak na przykład
Wodne Gniazdo widoczne na zdjęciach. Innym, słynnym obiektem jest
Zakazane Miasto wzniesiony w XV wieku ogromny kompleks pałacowy. Przez wieki budynek był niedostępny dla zwykłych mieszkańców Chin, dziś jednak mogą zwiedzać go turyści. Wchodzi się doń od południa, przez Bramę Niebiańskiego Spokoju prowadzącą na osławiony
plac Thien'anmen. Jest on największym placem publicznym na świecie. Mimo, że większości ludzi kojarzy się z masakrą studentów z 1989 roku Chińczycy identyfikują go raczej z Mao Zedongiem, który proklamował nań Chińską Republikę Ludową. Historia placu sięga XVII wieku, gdy w tym miejscu zbudowano dzielnicę mieszczącą urzędy cesarskie. Została ona zniszczona w XIX wieku podczas buntu Bokserów, a ruin nigdy nie odbudowano. Miast tego przekształcono je w plac publiczny.
